Andijk in oude ansichten
Piet Kistemaker Sr.
Inleiding
"De liefde tot zijn land is ieder aangeboren". Dat geldt voor het land, maar
ook voor de streek, voor het eigen dorp. Wie het dorp verlaat en er na jaren weer eens
terugkeert, bemerkt hoeveel er wel veranderd is, hoeveel totaal weg en hoeveel er nieuw
bijgekomen is. Maar vooral het oude is dan meest interessant, o ja, dàt is er nog en dàt
ook!
Zo zullen ook velen van u deze oude ansichten met genoegen bekijken: veertig, vijftig
jaar terug was dat zó! Nu is er vrijwel geen dorp zóveel veranderd als Andijk. Tot 1916
bleef alles vrijwel statisch, de veranderingen waren nooit ingrijpend.
Maar toen kwam de
stormnacht van januari 1916. De dijk werd op veel plaatsen "geramponeerd",
(gelukkig niet doorgebroken) en het herstel bracht vele problemen mee. Gelukkig hadden we
een zeer voortvarende burgemeester, een echte Andijker: Pieter Groot Janszoon, die van
doorzetten wist! De dijkgracht werd met zand dichtgespoten. Leen Volker Az. uit Sliedrecht
nam dat karwei aan. De dijkvoet werd verzwaard met een brede berm. Zwaan en de Geus van
den Heuvel voerden dat uit.
Ongeveer 300 huizen, die in het gedrang kwamen, werden
gesloopt of aan nieuwe wegen herbouwd. De dijkweg werd verlegd en flink verbreed, nieuwe
wegen in de polder aangelegd, nieuwe bruggen gebouwd. Andijk kreeg een heel ander aanzien.
Veel van het oude is hierbij verloren gegaan, het nieuwe is niet altijd mooier! Vele mooie
dorpsgezichten zijn voor altijd verdwenen. Hoe mooi was vroeger de Kathoek tot aan de
Horn, met de vele bruggetjes over de dijkgracht. Een wandeling op de dijk was daar een
genot!
Zo is er meer... maar dat is voorbij. Wij voeren u met deze ansichten langs de dijk
van west naar oost. U bekijkt het maar als een soort "lichtbeeldenavond". We
hopen dat U veel moois zult terugvinden uit de "goeie ouwe tijd"!
Piet Kistemaker, 1971
