Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 6 -
Of er niet weer es wat
verteld kan worden over een brand?
Jawel, en die ontstond notabene door
het nemen van voorzorg.
Het gebeurde in de barre winter van '62-'63.
Het vroor elke nacht dat het kraakte en de woningen waren daar bepaald
niet zo op berekend als nu. Derhalve was er nogal es sprake van
bevroren waterleidingen. En zo was er een bezorgde burger die daar nogal
goed mee an was en een 4-pits petroleumstel in de spoelbak in de
bijkeuken zette om de leiding erboven te ontdooien. Ziezo, de kraan
maar open, dan kon ie horen als de boel ontdooid was en het water begon
te lopen, dan was dat ook weer geregeld. Goed bedacht zult U zeggen, ja
natuurlijk, niks op aan te merken, alleen.... je moet er wel bij blijven. En
dat deed deze voortvarende burger nou net niet. Zou U erbij blijven
staan? Nou dan. Maar voor de rest verliep het proces volgens plan van
de rooie haan.
Na verloop van tijd begon de kraan weer voorzichtig op
gang te komen, maar niemand had wat in de gaten. 't Was heel in de
bijkeuken en in de kamer was het lekker warm. Er kwam nog bij dat de
afvoer in de spoelbak ook bevroren was, dus kwam het water al hoger
totdat het over de rand van het oliereservoir naar binnen liep. De
olie dreef natuurlijk mee op het water naar de 4 brandende pitten van
het stel. En ja hoor, daar kwam al een piepklein haantje boven de spoelbak
uit, en keek begerig naar nieuwe prooi, dewelke hij vond in de gordijntjes boven zich. U hebt er geen idee van wat zulke haantjes
in zo'n korte tijd voor elkaar weten te krijgen. Totdat één van de
familieleden ontdekte wat daar achter in het huis gebeurde en de brand met emmers water te lijf ging tot de brandweer er was.
Na het
blussen was er niet veel meer van de bijkeuken over en de rest van
het huis rook nou ook bepaald niet fris. Zo zie je maar weer dat goede
voorzorgen nou niet altijd goed aflopen.