Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 18 -
Al lerend en studerend kwam het korps op een steeds hoger peil.
Er liepen zelfs al enkele hoofdbrandwachten rond. Ook de cursussen voor
pompbediende, perslucht, 1e klas etc, werden door de Andijker spuitgasten
goed bezocht. Er werden ieder jaar weer heel wat diploma's uitgereikt.
Werd er tot nu toe altijd 1 x per maand geoefend, nu werd er besloten om dat
2 x in de maand te doen, want anders kwam niet al het geleerde tot z'n
recht.
In de nacht van 10/11 sept, '75 waren alle brandweerlui vlug wakker door de
telefoon, en haastten zich in het duister van de nacht naar de Bangert
alwaar brand werd gemeld. Of we maar vlug wilden zijn, want er was
uitslaande brand in een woonhuis. Als spuitgast wil je dan wel rennen.
Er was een melding uitgegaan naar Enkhuizen om met de brandweerwagen te
komen omdat de onze in reparatie was, en ook uitgerekend die van
Wervershoof. Echter bij aankomst in de Bangert was er niks te zien op het
aangegeven nummer. Nergens brand te bekennen, zelfs niet een beetje rook.
Verbijstering bij de spuitgasten. Zaten ze dan verkeerd?
Omdat het nogal mistig was, besloot Cdt. Sietses om enkelen op onderzoek uit
te sturen. Ze reden heel tot Wervershoof, maar het resultaat was: nergens
brand.
Na zo'n 10 min. te hebben staan lanterfanten doemde in de mist de
brandweerwagen van Enkhuizen op. Ook al verbaasde gezichten, maar ook zij
konden er niks aan gebeteren.
Langzaam drong het wel tot de spuitgasten door dat één of andere lolbroek
dit op z'n geweten moest hebben. Enkhuizen kon niks anders doen dan maar
weer rechtsomkeert te maken, en net toen Andijk daar ook over begon te
denken stopte er nog een wagen, alwaar een gebelgde Opperbevelhebber uit
stapte in pyjama, regenjas en op pantoffels. Hij begaf zich naar de Cdt. en
eiste opheldering over deze gang van zaken. Waarom wij daar zo werkeloos
stonden te staan en niets deden. Onze Cdt. dacht hierover even diep na, en
zei toen rustig: "Goedemorgen, burgemeester, ik meld U, het korps is
present, we hebben ook een object, maar we hebben nog geen vuur." Deze
legendarische uitspraak van de heer Sietses wordt nog steeds opgehaald door
de mannen.
Door een samenloop van omstandigheden konden de baldadigen van deze
nachtelijke onrust later toch gevat worden. Zeer verheugd vanwege
kermisomstandigheden hadden deze lieden ziekenwagens, brandweerkorpsen en
politie de weg opgejaagd. Dat zal een dure kermis geworden zijn achteraf,
want er dienden forse boetes en voorrijkosten te worden betaald.
Onverantwoordelijk zoiets, want iedere valse melding kan levens kosten. De
hulpverlening kan op zulke momenten net ergens anders hard nodig zijn, maar
ja, breng dat zulke zatterikken maar es aan 't verstand.
