Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 33 -
Omdat we goede connecties hadden met de collega's in Wervershoof, lieten
ze weten weer enige bijstand van ons op prijs te stellen.
Dat was in de nacht van oud op nieuw '79/80. Iedereen was nog druk aan het
Nieuwjaar vieren, toen om 2 uur de pieper ging, dus spoedden we ons naar
Wervershoof. Niemand had opgemerkt dat het glad was en reed gewoon lekker
door. Maar omdat Wervershoof nogal wat bochtig is, had een vooruitziende
politieagent zich in het begin van de 1e bocht geposteerd. Dan kon hij al te
hard rijdende brandweerlui en belangstellenden wat kalmeren. Toen de eerste
Andijker spuitgasten dan ook Wervershoof binnenreden, zwaaide de agent
nadrukkelijk. Eén der spuitgasten dacht, dat hij iets te zeggen had, en
remde flink. Dit had hij niet moeten doen. Een mooie salto was het resultaat
en net voor enkele geparkeerde auto's stond hij stil.
Dat had goed af kunnen lopen, ware het niet dat er vlak achter hem nog een
collega reed, die ook begon te remmen en na een slippartijtje tegen hem aan
schoof. Dat was even schrikken, maar omdat er brand was, besloten ze om
eerst maar es collegiaal te gaan blussen en later de schade op te nemen.
De boerderij stond inmiddels tot de nok toe in de vlammen, en de
Wervershovers waren blij dat we er waren. Ze hadden de handen meer dan vol
en bovendien vonden de buren het ook niet leuk meer, al die vonken uit dat
rieten dak.
Of we direct wilden helpen. Natuurlijk wilden we dat, en we stortten ons
ijverig op de vlammen. Gelukkig waaide het ook nu niet hard, maar een schuur
aan de overkant van de weg, begon het toch al warm te krijgen, dus niemand
hoefde te vragen wat ie doen moest.
Tot 4.30 waren we bezig met blussen, en toen waren we niet meer te luchten
of te zien. Omdat onze collega's het niet passend vonden om ons ledig weg te
zenden, deden we eerst in hun kazerne nog een bakkie koffie, en omdat het
net Nieuwjaar was.... juist, daar moest op gedronken worden. En nadat we
elkaar wederzijds een goed Nieuwjaar met de nodige brandjes hadden gewenst
ging ieder zijns weegs.
