Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 36 -
Als spuitgast kun je ook nog mysterieuze dingen meemaken.
Op de 5e mei 1982 kwam er om ongeveer 12 uur een onweersbuitje uit het
Zuid-westen, en naderde Andijk. Het regende licht en het was praktisch
windstil. Zware buien hebben wij niet zoveel in onze wijde platte polder zo
dicht bij zee, dus let je er eigenlijk niet zo op. Maar opeens, het leek wel
vuurwerk, een felle bliksemflits en direct daarop een enorme knal. Bij
zoiets hoef je geen weerkundige te zijn, om te weten dat er ergens is
ingeslagen. En jawel, binnen de kortste keren ging de pieper, met de
opdracht voor de brandweer, zich met spoed naar de boerderij van de fam.
Dijkstra aan de Dijkweg te begeven.
Toen de brandweerwagen het lange pad opreed, zagen we alleen een grijze waas
boven de boerderij hangen, maar van dikke rook of vlammen was niets te zien.
Wat was daar aan de hand? Onder het eten had Dijkstra de bui zien hangen, en
als echte veehouder maakte hij zich zorgen om z'n vee, wat bij zulk weer nog
wel es onrustig wil worden. Hij begaf zich naar de stallen, en juist toen
hij de berg inliep, keek hij naar de nok van het dak en kon z'n ogen niet
geloven. Daar hing in de punt een grote vuurbal, maar lang keek hij niet
omhoog, want het volgende ogenblik lag hij op de grond. De luchtdruk van de
"explosie" had hem gewoon beentje gelicht. Al rap stond hij
overeind en zag even later wat verwezen, de brandweer het erf oprijden. De
buren hadden namelijk de brandweer gebeld.
De spuitgasten haastten zich alvast met hoge druk naar binnen, want ergens
moest er toch vuur zijn, na zo'n knal. Niets, in de hele boerderij geen
spoor van vuur te ontdekken. Alleen boven in een slaapkamer lag een plastic
zakje te smeulen. Onvoorstelbaar. Een gat van enkele vierkante meters in de
nok bewees, dat de bol daardoor was ontsnapt.
Wat
een bolbliksem aanrichtte bij de fam. Dijkstra.
De boerderij had er flink van langs gekregen. Er lag geen dakpan meer op z'n
plaats, zelfs de vorstpannen op de 4 zijden van het dak waren grotendeels
losgesprongen. Ramen kapot, deuren ontzet, ook de ruitjes van de halfronde
raampjes waren gebarsten. De goten hingen bij de muur neer, het was gewoon
een chaos.
Dat het voorval door de buren als brand was gemeld, kwam gewoon omdat de
explosie zo'n 150 jaar stof uit het rieten dak blies, en omdat het zo stil
was, bleef die enorme wolk boven de boerderij hangen. De fam. Dijkstra moest
nog dezelfde dag verhuizen naar een tijdelijke woning in plan Zuid.
Techneuten van de brandweer plaatsten een aggregaat in de schuur, want van
de stoppenkast was ook niet veel meer heel. En koeien moeten toch gemolken
worden.
Elk ander bouwwerk was vermoedelijk ingestort na zo'n klap, maar dit soort
bouwsels met zo'n enorm vierkant, kan tegen een stootje. De heer Dijkstra
zelf bepaald ook, want hij vatte de herstelwerkzaamheden flink aan, en de
boerderij staat er weer bij, alsof er niks is gebeurd.
