Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 39 -
Geef ons maar een brand, riepen de mannen.
En dat kon geregeld worden, want op 8 okt. op een Zaterdagmiddag om een uur
of 5 werden we opgepiept om naar het Havengebouw te gaan. De vlam in de
frituurpan. Omdat er op dat moment niemand in de keuken aanwezig was, ging
dat wel lekker door. Toen een personeelslid de brand ontdekte werd de
brandweer gebeld en zelf gingen ze met een brandblusser het vuur te lijf.
De brandweer maakte er met hogedruk snel een einde aan, maar de keuken was
door brand en spuiterij een ietsje veranderd.
Omdat het Zaterdagrniddag was, was iedereen aanwezig, behalve de commandant.
Hij moest toch thuis zijn, werd er beweerd, maar waar bleef die man nou
toch. Toen er al aanstalten gemaakt werden om het blusmateriaal weer op te
ruimen, werd er naast het gebouw woest geremd. Even later beende onze
bevelhebber met grote boze stappen naar binnen. Daar schrok alleman van,
want zo deed ie nooit. Hij grauwde tegen belangstellend publiek, en stuurde
iedereen naar buiten.
Alle man zweeg eerbiedig, en het duurde even voordat de ondercdt. het woord
durfde nemen, en belangstellend infonneerde waarom de Cdt. zo slecht
gehumeurd was. We waren tenslotte allemaal erg benieuwd wat de oorzaak was
van dit verschijnsel. De Cdt. bedaarde een beetje, en gaf vervolgens uitleg
aan zijn laatkomerij. "Sta je verdibbe onder de douche en dan gaat de
pieper. M'n hemd wou niet over m'n navel, m'n sokken pasten niet, en m'n
onderbroek was veel te krap." Deze uitspraak veroorzaakte grote
hilariteit, en werden natuurlijk direct in de notulen vermeld, want zoiets
mag natuurlijk niet vergeten worden.
