Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 42 -
Wist U trouwens, beste lezers, dat Uw korps een zeer oecumenisch korps
is?
Ze gaan soms allemaal gezamenlijk naar de kerk. Omstreeks sept. '84 vonden
er renovatiewerkzaarnheden plaats aan de Ger. Kerk aan de Middenweg. En van
daaruit, kwam ook het alarm.
Benieuwd aan welke beeldenstormers we dat te danken hadden, stoof het korps
er heen en haastte zich naar binnen. Enkele katholieke spuitgasten stelden
ogenblikkelijk vast, dat het niet naar wierook rook, dus moest het wel brand
zijn. De koster deed uit de doeken dat enkele ijverige specialisten van het
dakdekkerssyndicaat hier wel meer van wisten. Er werd namelijk druk gewerkt
aan de goten rondom het gebouw. Meteen werden de slangen uitgerold, want
genoemd syndicaat behoort tot de hofieverancier van de brandweer.
Het rookte hier en daar, maar buiten de haan op de toren, konden wij de
gezochte rooie haan niet vinden. Er werd driftig verkend, en we kwamen tot
de conclusie, dat de haan zich tussen het binnen- en buitendak moest
bevinden. En alweer wist de koster raad, zulke mensen zijn in dergelijke
heiligdommen toch onmisbaar.
Een geluk voor de kerk, dat er vroeger oorlog was geweest, want wanneer je
de grote trap beklimt, dan is er aan het einde een deur, die naar de galerij
gaat. In de brede bovenpost zit een luikje, wat er in oorlogstijd
aangebracht is, om bij een eventuele razzia, onderduikers in te verbergen.
Gelukkig zat het er nog, en ogenblikkelijk werden de 2 dunste korpsleden
aangewezen, om zich met perslucht en hogedruk in de nauwe ruimte te begeven.
Aldus geschiedde. Het was nog een heel gefrunnikt, om, vanuit westelijke
richting, om de bocht naar het oosten te komen. Eindelijk hoorden we een
gestommel en gezucht van de terugkerende collega's, die tot ieders
tevredenheid konden melden, dat ze inderdaad een geniepig haantje hadden
ontdekt en afgemaakt.
Behalve hier en daar wat nattigheid, was er geen noemenswaardige schade.
Perslucht en hogedruk hadden ook hier weer hun waarde bewezen. De
brandweerlieden bedankten de hofleveranciers, en als ze weer es wat hadden,
mochten ze gerust bellen. Genoemde leveranciers vonden dat niet leuk, want
ze hadden best even in de knijperd gezeten.
Het was toch maar een gebouw van f. 6.000.000,- waar ze aan bezig waren, en
dan komt zo'n opmerking wat hard aan.
