Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 45 -
De volgende brand die we U hier gaan beschrijven is één van de meest
trieste uit de geschiedenis van de brandweer.
In de nacht van 6-7 sept. '85 ging om 3.30 de pieper, en de brandweerlui
spoedden zich naar Dijkweg 242 naar de woning van Martin Tensen. Bij
aankomst hadden al enkelen het persluchtapparaat omgehangen en begaven zich
met hoge druk naar binnen. Van buitenaf werd de brand met lage druk
bestreden. Er werd direct geïnformeerd, of er nog mensen in het pand waren,
want je weet maar nooit, zo midden in de nacht.
Maar wat was er gebeurd? Martin, die daar alleen woonde, was die avond laat
thuisgekomen en had nog zin in een hamburgertje. Hij was nog druk bezig met
vertimmeren, dus had hij voor kleine dingen een elektrisch comfoortje boven
staan. Frituurpan met vet er op, hamburgertje er in, en sudderen maar. Voor
de gezelligheid wat muziek erbij, en och waarom zou je er niet bij gaan
liggen. Mooi op bed, even wachten tot de hamburger klaar is. Maar Martin
viel in slaap.
Later is vastgesteld dat een te hoge belasting van het net in een
verdeeldoos oververhitting had veroorzaakt. Hij werd wakker van de hoge
temperatuur en de rook in z'n kamer, en het werd hem op slag duidelijk wat
er aan de hand was. En dan is er paniek. Je wilt weg, zo gauw mogelijk en je
neemt automatisch de weg die je altijd gaat. Juist, de deur open en de trap
af, zo snel mogelijk. En dat had hij niet moeten doen, was hij maar uit z'n
raam gesprongen, dan waren de verwondingen niet zo groot geweest. Maar ja,
kom daar maar es op, als je in paniek bent. Want in de kamer aan de andere
kant van de overloop was de temperatuur angstaanjagend hoog, wat de vlammen
door het dak bewezen. De overloop begon ook al mee te doen, en dan treedt er
een merkwaardig verschijnsel op. Door de hitte zou alles wel willen branden,
maar dat gebeurt niet, omdat er geen zuurstof genoeg is in zo'n besloten
ruimte. Wel gaan er kunststoffen en hout vergassen. Dat gas verbrandt niet,
maar hoopt zich op tegen het plafond. Doe je dan een deur open, dan zal dat
gas, doordat er verse lucht bijkomt, spontaan vlam vatten, en vanwege de
overdruk in het brandende vertrek als een lage zeer hete steekvlam naar
buiten komen. Dan staan je kleren op slag in brand, en als het een
synthetische stof is, ben je nog verder van huis, want dat spul brandt erger
dan natuurstoffen.
En dat overkwam Martin. In een reflex sloeg hij de armen voor z'n gezicht,
wat een groot geluk voor hem is geweest, want z'n gezicht mankeerde niets.
Hij rende al brandende de trap af, scheurde de voordeur open en liet zich
buiten op de grond vallen om al rollende het vuur te doven. Hij had de
tegenwoordigheid van geest, om daarna direct de buren te waarschuwen.
Ondertussen had hij een deel van z'n kleren uitgetrokken, en dat had niet
moeten gebeuren. Buurman dacht gelukkig goed na, en zette hem in de douche
onder de kraan tot de ambulance kwam. Hij had voor 30% 3e graads
verbrandingen, en heeft maanden in Beverwijk gelegen en in Helio Mare voor
therapie. Martin is er gelukkig nog, maar hij ondervindt alle dagen nog de
gevolgen van die vreselijke brand.
Wat we hier willen doorgeven is het volgende: Mocht U zich in een dergelijke
situatie bevinden, voel dan eerst aan een deurknop. Als die heet is, laat de
deur dan dicht en zoek zo mogelijk eerst een andere oplossing. Is die er
niet, doe dan langzaam in gehurkte houding de deur open, en blijf zo dicht
mogelijk bij de grond. Mocht er een steekvlam komen, dan gaat die in elk
geval over U heen. Probeer vervolgens onder de rook door te kijken, want
vanwege de hitte wil alles omhoog en zult U op die manier nog over wat
frisse lucht kunnen beschikken. Ga dan zo snel mogelijk kruipend naar een
trapgat, deur of raam.
Het zou misschien best goed zijn om de situatie in Uw woning eens na te
gaan, het kan een boel ellende voorkomen. Een rookmelder boven in Uw trapgat
is misschien ook een idee, die kan de brand soms net een slag op voor zijn.
