Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 47 -
Weer een heel andere klus hadden we in januari.
Volgens een" oud vaderlands" lied, gecomponeerd door ene A. v.
Duin, heeft iedereen een paard in de gang. Maar hier was een paard, wat
ergens anders stond, die had de sloot verkozen. Er was van alles geprobeerd,
maar de dame stond tot de dijen in de bagger, en kon voor noch achteruit.
De hulpverleners krabden zich es achter het oor, want hoe doe je dat? En de
eigenaresse vroeg met klem of we voorzichtig wilden doen, want ze was nog in
verwachting ook. Wat een toestand. De slangen uit de wagen, en een spuitgast
in een bootje, die na wat "gefrunnik" een slang tussen de gezette
dijen op de juiste plaats wist te krijgen. Doch deze dame hield in deze
omstandigheden niet van "gefrunnik" en met inspanning van haar
laatste krachten verzette ze zich daartegen. Het bootje haast ondersteboven
en een brandweerman onder de bagger. Door dit gedoe was ze toch wat dichter
bij de kant gekomen en ging toen doodmoe lekker met het hoofd op de wal
liggen. Dat was mooi, we konden er zo beter bij. Touwen om de benen en het
hoofd, slangen om de buik en toen maar trekken. En ja hoor, met wat
medewerking van de merrie lukte het, en na even uitgeput op de kant te
hebben gelegen, verhief de dame zich, onder luid gejuich van de spuitgasten,
weer op de benen.
Kijk, op zulke klussen zitten we nou niet direct te wachten, al waardeerden
we het zeer, dat de eigenaresse ons later persoonlijk een kratje pils kwam
brengen.
