Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 49 -
Er gebeurde ook wel es iets, waar om gelachen kon worden.
Een paar maanden later ging de pieper 's morgens om 6.30. Brand in "
Huize Sorghvliet". Maar, zult U opmerken, dat is toch niets om te
lachen. Dat deden wij ook niet, beste lezers, integendeel, wij haastten ons
juist zeer snel naar het bedreigde object. Stel je voor, je moet er niet aan denken.
Alle arriverende spuitgasten verdrongen elkaar bij de deur om toch maar zo
vlug mogelijk hulp te bieden. In de hal stond een commissie van ontvangst,
die boven het lawaai uitriep, dat haast overbodig was, en dat alles alweer
was opgelost. De commissie bestond uit 2 allerliefste verpleegsters die met
knalrode wangen verslag deden. Het werd angstig stil in de hal, en alle
spuitgasten keken met grote interesse naar de 2 blozende dames. En de beide
blozenden vertelden: "We wilden wat melk opwarmen, maar op dat moment
werden we weggeroepen, en eh, toen zijn we de melk vergeten ..... Ja, en
toen waren jullie daar opeens.
Kunt U zich zo'n tafereel voorstellen? Allemaal grijnzende smoelen van
brandweerlieden en daar sta je dan, om door de grond te zakken. De
commandant voelde dit goed aan, had hij indertijd ook niet es letterlijk en
figuurlijk in z'n hemd gestaan toen er brand was? Nou dan, en hij stuurde
z'n ondergeschikten met de woorden:" Mijne Heren, inrukken," naar buiten.
"Huize Sorghvliet" en andere grote instellingen hebben namelijk
een z.g.n. interval. Als de alarmcentrale nu een automatische brandmelding
ontvangt uit zo'n tehuis, wacht men daar 3 minuten. Als er in die tijd geen
tegenbericht komt, treedt de alarmprocedure in werking. Zodoende. Maar de
secretaris van het korps, stuurde naar de ambassadeur, de heer Boschma, een
bericht. Mocht zich zoiets in "Huize Sorghvliet" weer es herhalen,
dat dan de betreffende nalatigen zouden worden gestraft met tenminste 1
avond kantinedienst bij de brandweer. En dat zij na het beëindigen van
genoemde dienst de daarvoor speciaal uitgenodigde opper, ambassadeur en de
hele bemanning goede nacht zouden kussen. Hij verzocht de ambassadeur met
klem deze bepaling op te nemen in de C.A.O. van "Huize
Sorghvliet". Dit gaf wel, want het is na die tijd niet meer gebeurd.
