Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 53 -
Ondertussen stond de hele zaak al in lichtelaaie, en de straffe
Oostenwind voorzag het vuur van voldoende verse lucht. Het aangebouwde
woonhuis begon ook al mee te doen, en met zo'n vuurzee sta je ervan te
kijken, wat of er al niet branden wil. Ook onze collega's begonnen het
benauwd te krijgen, want hun mooie plaatsje vlak naast het object, werd
bedreigd. Grote scheuren in de muren, veroorzaakt door het uitzetten van
stalen spanten, wezen er op dat ze van plaats moesten veranderen, wilden ze
hun mooie spuit behouden.
Maar hoe doe je dat? Alle slangen moesten losgekoppeld worden, de zuigslang
uit de sloot enz. Maar het ergst van alles is, dat je tijdens een verhuizing
niet kan spuiten. Dat deed de Cdt. besluiten de alarmcentrale op te roepen,
om nog meer assistentie te vragen. Daar deed hij goed aan, want de
wegvliegende vonkenregen begon alles te bedreigen wat in het verlengde van
de brand stond. Als er niet gauw wat gebeurde ging alles tot aan de molen
van De Moel plat. Andijk had geen slang meer aan boord, zelfs het mobiele
waterkánon werd in de strijd gegooid. Maar gelukkig arriveerden vrij gauw
de korpsen van Medemblik, gevolgd door Hoogkarspel, Midwoud en Westwoud.
Een ieder stortte zich op de rooie haan, die nu zelfs het lef had gekregen
om door middel van vonken en stukken brandende dakbedekking, het
Gemeentehuis, café Van Rooyen, en andere huizen te bedreigen. Het kwam er
zelfs van, dat de bewoners vanaf de brandende winkel tot aan de hoek
tijdelijk geëvacueerd moesten worden. Dit, tengevolge van de dichte rook,
die door de harde wind vlak over de woningen werd gejaagd. Maar uiteindelijk
keerden de kansen in het voordeel van de brandweerkorpsen. De tonnen water
die we met z'n allen produceerden, deed de rooie haan geen goed. De vorst
hielp trouwens ook een handje, want het blus- en stuifwater, wat op daken en
muren belandde, bevroor ter plekke. Dat was met name voor de boerderij, die
tussen de huizen stond een geluk geweest, want zo kregen vliegvuur en vonken
weinig kans.
Het was maar goed dat het niet anno 1930 was, want dan was dit gedeelte van
Wervershoof beslist plat gegaan.
