Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 54 -
Toch leverde het geheel zo af en toe komische beelden op. De hele
Dorpsstraat leek zo onderhand wel op een bord spaghetti, het krioelde er van
de slangen. En vooral wanneer het materiaal verhaald moest worden, deden
zich lachwekkende situaties voor van spuitgasten, die al glijdend en
slippend onderuit gingen.
Zo langzamerhand was de grote klus geklaard en kon iedereen naar het
gastvrije onderkomen van de fam. Van Rooyen gaan voor een bakkie hete
koffie. En we kunnen U verzekeren, beste lezer dat zo'n bakkie onder zulke
omstandigheden er grif ingaat. Toen kwam het einde van een lange en
spannende nacht in zicht. Het ene na het andere korps kon weer inpakken, en
ook wij groetten onze collega's op de gebruikelijke manier.
Cdt. Vertelrnan bedankte ons uitbundig en verzekerde ons, dat we er nog wel
meer van zouden horen.
Hij hield woord, want reeds de eerstvolgende oefenavond kwam hij ons met
zijn staf hoogstpersoonlijk opzoeken. Onder een aandachtig gehoor, deed hij
vervolgens uit de doeken hoe het nu precies in elkaar zat met die
merkwaardige brand.
Enige jaren geleden had Deens Supermarkten dit pand gekocht van de fa. Kaag.
Het bleek echter al gauw te klein en er werd verbouwd. Het dak van het
nieuwe bedrijf werd gedeeltelijk boven op het oude geplaatst met een
tussenruimte van ± 1 meter gesteund door pilonnen. Dat was natuurlijk leuk
bedacht, dat zat daar wel goed. Totdat er brand uitbrak in het motorhuis
voor koelapparatuur boven op het dak, en de rooie haan zich op deze manier
mooi tussen de twee daken wist te verschansen. Hij had zich daar een uur
lang lekker op zitten warmen, voordat hij goed in actie kwam.
De Cdt. van Wervershoof was hierover zeer slecht te spreken geweest, want
deze situatie was nooit aan de brandweer gemeld. Gelukkig was zijn stemming
weer gekeerd, want hij had een grote taart meegebracht, en hij stond er op
dat wij die zouden nuttigen. En daar hoefde hij niet lang op te wachten. En
zo zie je maar datje op zo'n manier rare dingen kunt beleven.
