Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 62 -
Buiten wat kleine branden om, is er uit deze jaren niet veel
opzienbarends te vertellen.
We nemen U daarom nu mee naar de avond van de 25e jan. '90. De Zuid-wester
storm die overdag had gewoed, liep 's avonds om 18.00 u. uit op een orkaan,
met windkracht 12. Er gebeurde natuurlijk weer van alles. Alle collega's uit
de omtrek hadden de handen vol met daken, bomen, verkeersborden, en alles
wat niet op zo'n windkracht is berekend.
Uw korps haastte zich naar de Flamingolaan, waar de dakbedekking van de
dubbele huizen persé de lucht inwilde, en al flinke lekkage veroorzaakte.
Je ziet je geest al dwalen, je wilt wel helpen, maar het is met zo'n woest
stuk natuur het noodlot verzoeken om het dak op te gaan. We zegden de
bewoners toe, dat, zo gauw de wind het enigszins toeliet we terug zouden
komen.
Ook kwam er een melding binnen van wooncentrum "De Zeehoek". Boven
op het platte dak lag een lichtstraat te springen en te huppelen of ie niks
woog. Of wij daar even naar wilden kijken, want ook daar was al lekkage. We
konden het proberen natuurlijk. Het uitstappen uit een brandweerwagen is op
zich al een leuk probeersel met zo'n orkaan. Er werden bedenkelijke
uitspraken gedaan, voordat iedereen was uitgestegen, en naar de ingang was
gewaaid. Gewapend met een ladder en bossen touw, gingen wij de huppelende
lichtstraal te lijf. En warempel, met wat gesjor en trekwerk werd de
huppelende vastgelegd.
Cdt. V.d. Gruiter vroeg z'n zoon om zeilen te brengen, die opgerold naar
binnen moesten worden gebracht. Alleen het binnenbrengen al, had U moeten
zien. Het moest door de hoofdingang, omdat de twee grote garagedeuren
geblokkeerd waren met schommelende vrachtwagens, om het inwaaien van de
deuren te voorkomen. Vier man buiten om de deuren open te houden, vier man
binnen, om de klapdeuren voor wegwaaien te behoeden. Maar toch kwam met veel
moeite het zeil binnen, en kon het over de meubels worden gelegd. En de
orkaan gilde, gierde, floot en bulderde. "'t Is zomaar puur drok an 't
hoofd", klaagde een spuitgast, die hardlopend achter z'n helm aan moest
rennen.
We waren net klaar toen er melding kwam van een omgevallen boom op de
Geuzenbuurt. Omdat we ook nog lichtmasten moesten opruimen, die over de weg
lagen, konden we die boom wel even meepikken. De eigenaar van de
scheefgewaaide boom vroeg belangstellend, wat wij dachten te doen. Het was
een kanjer, de boom natuurlijk, en hij rustte met al z'n takken op het dak,
en hield zodoende mooi de pannen op z'n plaats. Het enige wat kon gebeuren,
was nog schever zakken. Doch onze Arie, de aannemer, wist raad. Hij vertrok
naar z'n bedrijf en kwam al gauw terug met wat steigermateriaal. De scheve
werd gestut, en we adviseerden de eigenaar, de boom om te zagen zo gauw het
weer het toeliet. Gelukkig nam de orkaan om ± 23.00 u. in kracht af, en
kwamen er geen meldingen meer binnen. Hij had voor een paar leuke centen
schade aangericht. Zo ziet U maar weer, dat Uw korps op zulke dagen ook niet
bij de kachel zit. Bij de kazerne aangekomen zei iemand: "Zo, we benne
veneivend weer es effen lekker deurwaaid."
