Samen nei de brand (Brandweer Andijk 1945-1995)
W. Gutter
- 65 -
En zo komen we bij einde 1990 en was er feest in het Havengebouw.
Harry Swagennan was 25 jaar een zeer trouw lid van de brandweer geweest. De
Opper roemde zijn inzet en zelfopoffering bij grote branden die er hadden
gewoed. Bovendien werd Swagerman deze avond tot 1e ondercdt. benoemd want
schrijver dezes was de klos. Hij was 55 jaar geworden en moest noodgedwongen
afscheid nemen van de brandweer. En dat is niet leuk, als je er 30 jaar met
plezier bij bent geweest. Maar goed, iedereen deed z'n best om er een
feestelijke avond van te maken.
Toch namen al die toespraken en kado's het gemis van vuur en rook niet weg.
Evenzo had hij grote waardering voor het feit dat hij werd benoemd tot
erelid, hetgeen inhoudt dat je van harte welkom bent bij alle
brandweerlusten. Maar ja, de lasten waren toch ook altijd mooi geweest, als
U begrijpt wat ik bedoel.
Van pure narigheid richtte hij toen samen met oud collega Dirk Lub de
B.V.P.V. maar op. Wat dat is? Dat is de Bond Van Pyrofynale Veteranen. Die
bond is er om het gemis wat op te vullen. Want elke brandweerman valt na z'n
vertrek in een "gat". Zo'n "gat", bezorgt een spuitgast
nare hallucinatics. Afgrijselijke dromen, rare geluiden horen van sirene's,
piepers, en wat al niet meer. Vandaar de bond. Het is een soort van
therapeutische opvangcentrale voor elke brandweerman, die na het afscheid
met z'n "gat" kampt, waarin al die vreselijke dingen gebeuren.
Iedere afzwaaier is dan ook van harte welkom. Een jaar later vierde Arie
Botman z'n 25 jarig jubileum, waar ook uiteraard weer de nodige aandacht aan
werd besteed.
U merkt wel, als je eenmaal bij de brandweer bent, ben je er niet meer bij
vandaan te branden.
