Kistemaker

Thuis » Diversen » WO 2 »

Toespraak van Ewalt Vanvugt van Amnesty International 5 mei 1977

Dames en heren,

De onthulling van dit beeld nodigt ons uit tot bezinning, bezinning, over de periode 40-45, waarin zo ontstellend veel is geleden, maar waarin ook veel menselijkheid en solidariteit is betoond.
In deze gruwelijke periode werd voor velen de saamhorigheid, de solidariteit zo sterk dat zij konden samenwerken los van politieke en godsdienstige achtergronden. Een samenwerking voor die grote idealen van vrijheid, rechtvaardigheid en menselijkheid.
Vandaag mag ik hier iets zeggen namens Amnesty International, een organisatie – zoals u waarschijnlijk weet – die zich het lot aantrekt van politieke gevangenen. Amnesty International streeft naar de naleving van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en van de standaard minimumregels voor de behandeling van gevangenen. Amnesty International vindt dat alle politieke gevangenen recht hebben op een snel en eerlijk proces en zij verzet zich in alle gevallen tegen marteling, onmenselijke of wrede behandeling en tegen de doodstraf. Amnesty International is een onpartijdige organisatie, dat wil zeggen dat zij niet is gebonden aan enige regering, politieke partij of levensbeschouwing.

En terwijl wij hier samenzijn en ons bezinnen over de periode 1940-1945 wil ik u er aan herinneren dat er ook vandaag nog in vele delen van de wereld mensen in cellen liggen, verkleumd, hongerig, doodsbang. Voor hen is vrijheid enkel nog hoop. Ook vandaag nog moeten veel mensen lijden omdat zij anders denken dan hun regering. Zij zijn de vervolgden van vandaag, vaak eenzaam opgesloten, gemarteld, van hun rechten beroofd.

Die idealen, vrijheid, rechtvaardigheid, menselijkheid, stellen ons de opgaaf, ook nu in ons vrije Nederland, om ons in te zetten en solidair te zijn met – zoals Amnesty International heeft geconstateerd – de honderdduizenden politieke gevangenen in honderdtwaalf verschillende landen. Deze gevangenen worden nog vaak net zo mishandeld als de mensen voor wie verzetsstrijders in ons land in de jaren 40-45 hebben gestreden en zelfs hun leven gaven. Daarom wil ik namens Amnesty International bij deze gelegenheid een beroep doen op u allen om solidair te zijn met de vervolgden van vandaag, ook al kennen wij deze mensen niet, ook al leven ze in andere omstandheden dan wij, vaak ver van ons vandaan.
Want onder de aanwezigen hier, zijn er velen die zelf in de jaren 40-45 hebben ervaren wat het wil zeggen wanneer de meest elementaire menselijke rechten met de voeten worden getreden.

Het beeld dat hier wordt onthuld wil een symbool zijn van de strijd tegen verdrukking. Als vertegenwoordiger van Amnesty International wil ik u voorstellen om daar nog iets aan toe te voegen –om dit beeld niet alleen te zien als een verwijzing naar een blijvend monument van het verleden, van het leed en de moed van zovelen toen– maar ook als een inspirerend teken dat wij ook vandaag en in de toekomst de menselijkheid en solidariteit zullen blijven opbrengen voor de verdrukten in de wereld.
Ik dank u.

 


© 2001-2024 | Sitemap | Contact

Facebook: Ansichtkaarten van Andijk